ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΑΡΕΛΑ


Photo: © E.KE.BI, 2001. Μητρόπουλος

ΤHE AUTHOR AGGELIKI VARELLA

Greek Literature for children and young people began to come into its own in the 1960's. The middle of the decade saw the emergence of the talent of Aggeliki Varella. Through her books and her multiple social activities, she has won a place in the conscience of children as well as in the minds of educated adults as an essential and dynamic force in the field of arts and letters generally, and in children's literature in particular.
What typifies Mrs Varella, both as a human being and as a writer, is the generosity and sweetness of her writing, her simplicity and consistency, her love of children and her knowledge of their psychology, her ease of communication with her fellow man, her deep faith in life itself. All these qualities are linked by a common theme of indomitable dedication and devotion in several fields: literature, education and society.
Her quiet and constant industriousness has been impressive and well rewarded: she has a respectable number of over 40 books to her name and she has been honoured with many literary prizes-by the Women's Literary Society, the Greek Children's Book Circle, The Janusz Korcaz International Award in 1985, and others. He book Greece and Us is included in the IBBY Honor List, etc.
She is also on the Judges Committee of the Women's Literary Society, reviewing the merits of the submissions to their annual competitions; a member of the Greek Children's Book Circle; the National Society for Greek Literature; the Greek Section of IBBY; and the Editorial Board of Diadromes (Routes for Literature for children and young adults). At the same time, she also finds time to attend conferences and seminars on chlidren's literature and has herself given numerous lectures on the subject in elementary and high schools.
Her work encompasses four types of books: purely literary works, books of knowledge, elementary school readers and translations. Her writing activity displays a tireless effort, a multi-faceted dedication and an intense interest both in cultivating an aesthetic awareness in children and in their education. Within this framework, she has always ecouraged reading outside school-bringing into her books themes of universal appeal-at the same time revising both the content and appearance of school readers.
Her books mainly deal with such topics as history and archeology Greece and Us, The Secret of Zeus, contemporary society The Match Begins, the natural environment My friend the Filbert Tree, as well as books of games and puzzles such as I learn with my playmates, and Summertime. Her writing is outstanding for its refreshing and elegant air, its rich, cultivated vocabulary, its humour and subtle irony, its serene lyricism, the balance between the real and the imaginery. All her books are redolent of warmth, tenderness and heelth. Her masterful blending of content and style has won her many readers, young and old alike. Without glossing over the "monster" of our times -violence, narcotics, pollution- she encourages optimism, faith in life and the spirit of comradership among children, as the only means of achieving victory and progress.
In brief, we may well maintain that Aggeliki Varella belongs to those forces which are constantly on the alert on behalf of children's literature and that she is continuously enriching books for children and young people with her life-giving light and spirit.

V.D. Anagnostopoulos
Καθηγητής Παν/μίου Θεσσαλίας

Τι έγραψε ο Τύπος για τα βιβλία της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΒΑΡΕΛΛΑ
(αποσπάσματα από κριτικές και συνεντεύξεις)

Φουντουκιά

Angeliki Varella wrote the book "My Friend, the Filbert tree. Doros loves Fundu (the tree) who is in danger, and he saves her from the constructor, the bulldozer, the mechanic, the chopping. The chapters are small, swift, alive, a little funny, a little sad, very optimistic. It is a book about the neighbourhood, the city, the loving care. Someone could also describe it as a book for the environment. But it is more than that. It is a book about both: the environment and humanity.

Eleni Pampoudi
Ποιήτρια
Magazine "DIAVAZO"
VOL. 59, 29-12-82

Αρχίζει το ματς

Είναι πασίγνωστη η συγγραφέας τόσο για τη λογοτεχνική της επίδοση στην Παιδική Λογοτεχνία (πολυβραβευμένη και καταξιωμένη) όσο και για την ποιοτική της δουλειά στο χώρο των Αναγνωστικών βιβλίων…

Είναι από τις συγγραφείς που στήνουν αυτί στα μηνύματα των καιρών και συλλαμβάνουν με ιδιαίτερη ευαισθησία αυτά που επιθυμεί η καρδιά των παιδιών.
Στο νέο της βιβλίο, μ' αυτό τον επίκαιρο τίτλο - το ποδόσφαιρο έχει γίνει τρόπος ζωής για μεγάλη μερίδα νεολαίας - θίγει δύο κυρίως προβλήματα: την ανάγκη για α θ λ η τ ι κ ή π α ι δ ε ί α, στα σχολεία αλλά και στη ζωή, και το πρόβλημα τ η ς β ί α ς σ τ α γ ή π ε δ α…
Ένα από τα ωραιότερα βιβλία του 1984, για παιδιά από 12 ως 15 ετών και πρωτότυπη εικονογράφηση.

Αντώνης Δελώνης
Συγγραφέας, εκπαιδευτικός
Περιοδικό ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ, τ 2(278) 1985

Κρήτη

Η Αγγελική Βαρελλά είναι η συγγραφέας που ξέρει να γράφει με χιούμορ. Τα έργα που την έχουν κάνει μια από τις σημαντικότερες παρουσίες της σύγχρονης παιδικής λογοτεχνίας έχουν κυρίως να κάνουν με θέματα μιας καφτής καθημερινότητας (οικολογία, Βία κλπ). Παράλληλα όμως είναι μια συγγραφέας που λατρεύει την ιστορία του τόπου μας. Πολλά από τα βιβλία της μας μιλούν για τόπους της Ελλάδας. Η Κρήτη είναι ένα από αυτά.
Η Αγγελική Βαρελλά λες και περπατά στα κρητικά χώματα αγνοώντας χρονικούς περιορισμούς. Ότι συναντά έχει να κάνει με την μυθολογία, με την ιστορία, με τους θρύλους και τους μύθους που σημάδεψαν το παρελθόν ολάκερου του ελληνισμού. Ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος, ο Θησέας, ο Μινώταυρος, η Αριάθνη και ο Ζευς κι η Ευρώπη…

Μάνος Κοντολέων
Συγγραφέας, Κριτικός παιδικής λογοτεχνίας
Περιοδικό ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ, 1994 καλοκαίρι

DRAGON, DRAGON, ARE YOU HERE?

The chief intention of Angeliki Varella is to reveal the monsters of our times and their duration as a necessary course of dialectic form, without pathetic acceptation.
A successful task due to the fact that our writer treats with respect the ancient evil symbols. Therefore, the demythization of the dragons makes them more human and their protestations for their abolition from the modern fairy-tale sweeps away the metaphysical dimension of the stanic, facilitating thus the struggle against it. And yet the writer through the seven original fictitious stories doesn't miss the line of reality and truth…

Athena Papadaki
Authoress
Newspaper AVGI, 5-5-1987

Ένα πρωϊ με τον Αίσωπο

H Αγγελική Βαρελλά βρίσκει ένα πρωί τον Αίσωπο στην Εθνική Βιβλιοθήκη, τον παίρνει από το χέρι και τον σεριανάει στην Αθήνα. Η συγγραφέας αδράχνει την ευκαιρία να σχολιάσει τους Αισώπειους μύθους, να σατιρίσει την εποχή μας μέσα από το πρίσμα τους, να τους αναδιηγηθεί με το δικό της χιουμοριστικό τρόπο και να… αποκαταστήσει -ως προς την ασχήμια του - τον Αίσωπο. Στο τέλος του βιβλίου παραδέχεται πως η μύτη του, ήτανε η πιο όμορφη μύτη που είχε δει ποτέ στη ζωή της, διότι "ουκ εις το είδος, αλλ' εις τον νουν προσέχειν δει". Ένα βιβλίο με ιδιαίτερο ύφος. Ένας Αίσωπος της Αγγελικής Βαρελλά. Η εικονογράφηση πολύ ταιριαστή με το χιούμορ του βιβλίου.

Β.Δ. Αναγνωστόπουλος
Καθηγητής Παν/μίου Θεσσαλίας
Περιοδικό ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ, Καλοκαίρι 1995

ΚΟΡΙΝΘΟΣ

Αυτό που ιδιαίτερα εντυπωσιάζει είναι ότι η Αγγελική Βαρελλά δεν αφηγείται απλώς γεγονότα με τρόπο γλαφυρό, ούτε περιορίζεται σε γοητευτικές περιγραφές. Στέκεται κριτικά απέναντι στη μυθολογία, σχολιάζει, ψυχογραφεί, κάνει προεκτάσεις στη σημερινή εποχή αποκαλύπτοντας τη διαχρονική αξία των αρχαιοελληνικών μύθων. Έτσι, τα πρόσωπα της αφήγησης, χαμένα μέσα στην αχλύ και την αοριστία του μύθου, γίνονται μορφές παλλόμενες από ζωή, απόλυτα σύγχρονες και οικείες. Είτε πρόκειται για ιστορικά πρόσωπα, όπως ο Περίανδρος, είτε για μυθολογικά, όπως ο Σίσυφος και ο Αυτόλυκος, ή ο Γλαύκος και ο Βελλεροφόντης, το σίγουρο είναι ότι η ιστορική και μυθολογική γνώση, δυσπρόσιτη από μόνη της, χάρη στη γραφίδα της Αγγελικής Βαρελλά μεταστοιχειώνεται σε αλήθεια της τέχνης και γίνεται έτσι προσιτή και ανάλαφρη, μεταδίδοντας μόνο τη χαρά και την αισθητική απόλαυση.

Ηρακλής Καλλέργης
Καθηγητής Παν/μίου Πατρών

Τα παπουτσάκια που λένε παραμύθια

Σε τούτη την ιστορία, μια οικογένεια υιοθετεί ένα παιδί, τον Ηλία, που καθώς μεγαλώνει, ανακαλύπτουν ότι δεν μπορεί να περπατήσει. Ο Ηλίας προσπαθώντας να ξεπεράσει το πρόβλημά του επισκέπτεται συχνά το ποτάμι και κουβεντιάζει με τα παπούτσια που αυτό κάθε φορά κατεβάζει. Και… φτιάχνει παραμύθια που ταξιδεύουν μέσα στα παπούτσια!
Είναι μια πρωτότυπη ιστορία, όπου η φαντασία εμπλέκεται εξαίσια με την πραγματικότητα. Η συγγραφέας ασχολείται με σημαντικά θέματα (της υιοθεσίας και των ατόμων με ειδικές ανάγκες), δεν πέφτει σε μελοδραματισμούς αλλά, με ρεαλισμό και αφαίρεση όπου απαιτείται, με γλώσσα πάνω απ' όλα ποιητική και με γνώση της παιδικής ηλικίας και μαζί με τρυφερότητα, λεπτό χιούμορ και ζωντάνια, δίνει στα παιδιά μια υπέροχη ιστορία που ξεχειλίζει από αγάπη για τον άνθρωπο και τα προβλήματά του.
(Για παιδιά από 6-10 ετών)

Γιάννης Παπαδάτος
Κριτικός λογοτεχνίας
Περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ, Νο 398, 7-8/1999

Διονύσιος Σολωμός

… Το βιβλίο είναι μία από τις καλές στιγμές της εγχώριας παραγωγής παιδικού και νεανικού βιβλίου. Διότι βοηθά το παιδί να κατανοήσει το έργο ενός πραγματικά μεγάλου ποιητή, του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού ενώ, παράλληλα, του γνωρίζει όχι μόνο τη ζωή του, αλλά τις κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες της εποχής.

Ο αναγνώστης θα λάβει μέρος σε μια πορεία, η οποία ξεκινά από τα ήρεμα παιδικά χρόνια του ποιητή και τερματίζει στο πικρό του τέλος. Το τέλος του φθαρμένου, γήινου σώματος, καθώς είναι αδύνατο να σκεφτούμε ότι πεθαίνουν οι μεγάλοι ποιητές. Και οι πατριώτες. Και ο Σολωμός ήταν και πατριώτης. Είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη και στις οδυνηρές ή απέλπιδες στιγμές που ο ποιητής των "Ελεύθερων Πολιορκημένων" έζησε -και ήταν αρκετές- η Αγγελική Βαρελλά στέκει με αβρότητα, αλλά όχι με διάθεση εξιδανίκευσης. Και ότι μιλά μια σύγχρονη, πολύ ζωηρή γλώσσα, γλώσσα που ορισμένες φορές ιριδίζει λόγω του θαυμασμού της στον ποιητή. Και ότι έκανε μια πολύ καλή επιλογή ποιητικών κειμένων, στήνοντας κι ένα ελκυστικό σκηνικό, για να τα προβάλει σαν εξαίσιες εικόνες αιωνιότητας. Είναι, επίσης, εξαιρετικά ευχάριστο ότι δόθηκε τόση προσοχή στην καθ' όλα άρτια εμφάνιση του βιβλίου και ότι χρησιμοποιήθηκε υλικό από πολλές πηγές, όπως από το Μουσείο Μπενάκη, την Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το Μουσείο Σολωμού, το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντό, το Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης της Φρανκφούρτης, το Πολεμικό Μουσείο κ.ά.
(Ηλικία: 10-14 ετών)

Ελένη Σαραντίτη
Συγγραφέας, κριτικός παιδικής λογοτεχνίας
Εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 5-2-1999

Nine Phone - Calls and a Hare. Illustrated by S. Gousis
Athens: Minoas, 1999. 78 pp. ISBN: 960-542-103-8.

This is a story written by one of the most well-known authors of children's books in Greece.
Have you ever heard of a hare as a pet? In reading this book, you will meet one: one that lives in an apartment with a university lecturer and reads… literature, watches television, drinks coffee and, of course, gives great pleasure to his masters, who adore it. In other words, it has everything. So why did it once leave? Was it by chance or in answer to nature's call? You 'll find out through reading this book, which is full of colourful scenes in the way that only the author knows how to paint them: with humour, lyricism, imagination and tenderness. And in original expressive modes: the entire story is unfolded through nine phone-calls made by the author to the hare's master; which will show, of course, that the true master, at least of the hare, is nature. You'll also meet the hare in person… through the vivid illustrations! (For readers aged nine and upwards).

Γιάννης Παπαδάτος
Κριτικός Λογοτεχνίας
Περιοδικό Ithaca - Books from Greece
No 6, 11-12-2000

XENIOS THE ATHLETE

Imagine that it's spring time.
And that you are in ancient Olympia, a cheerful place, where the greenery is going wild. you can see the race track, the stadium, the Gymnasium, the wrestling school, sculptures, and temples. Most impressive of all is the Temple of Zeus, and his gilded statue which was sculpted by Pheidias, a great artist of ancient times.
Imagine a crowd of young men flooding the area. From all around the Greek world. From the colonies of Asia Minor and Sicily, to the furthest Greek island. They complete, not for money, but for a prize that was a simple branch of wild olive. A poet would make up songs for them. Wars would cease so that people could hear the results, and cities would wait for the winners and receive them triumphantly.
Exercise of the body was very important for the Greeks. The harmony of the spirit with the body was a great virtue. That is why the gymnasia were places of education for their children.
776 B.C.
The first Olympic Games
Citizens of Olympia, crowned with branches, went from city to city, announcing the opening of the Games, and the beginning of the sacred truce (between cities at war).
The very first competitions were one-day events.
The first Olympic champion in human history was Korivos, who won a running race.
Imagine that it's Spring. Easter. Christianity's biggest celebration. 1896. And that you're in Athens, in an ancient stadium of gleaming marble, where you can see the Olympic Games coming to life again, and where you can hear their hymn.

Ancient immortal spirit
Unsullied father of that which is
beautiful and true,
Descend, make thyself Known and
shine here
On this earth and below these skies
Witness of Thy Glory.

Now imagine that it's summer of 2004.
The biggest athletic event, the Olympic Games, will take place in Athens. After one century and eight years, they are coming back to the country where they were born.
Having made a long journey throughout the world, having seen different peoples and cultures, having met far away countries, and other continents, they are coming back.
What has changed from then until now?
However, what about everything else? Humanity is proceeding to wards the 21st century. Technology is making huge progress. A new atmosphere is entering athletics. The messengers from Olympia don't go from city to city, announcing the beginning of the Games. The Mass Media send information throughout the universe.
The Olympic ideal is always the same. It makes an effort to unite people, and to convey peaceful messages for the brotherhood of mankind, through athletics.
And many other things have changed. That's why:
Athens wants to revive the institution. To give it a very important authority, and to place culture next to athletics. To make the Olympic Games a great cultural celebration-an Olympic song, which will reach the ends of the world, from 2001 to 2004, when the Olympic flame will light up again.
Nothing else remains, but for me to tell you that 65,000 volunteers (young, old, men and women) want to help, so as to achieve this goal.
Pierre de Coubertin was the person who had a vision of the revival of the Olympic Games.
"My idea will unite everybody in one athletic brotherhood, in a peaceful movement, which will, I hope, be of great importance".
Spiros Louis, the Greek, who won the Marathon race in 1896.
The Marathon was established in honour of Pheidippides, a citizen of ancient Athens. He ran the distance from Marathon to Athens, to announce the Greeks victory against the Persians. He said the words "We won", and then died.
Chapter from the book With Xenios in Greece.

When is a neighbour happy?
Angelica answers.

She is happy when she has a good neighbour like Doros! I first saw him climbing up the filbert - tree and was afraid he might fall.
- Are you holding on tightly? I asked him.
- Yes, ma'm.
- Is it nice up there?
- Very nice. Come on up.
- I can't climb.
- I will help you.
- He gave me his hand in a friendly way, calling me by my first name. I was moved by this kindness, but politely refused.
- I can't make it. I' m too old. Besides I will tear my stockings. But tell me, what are you doing up there?
- I am talking with Fundu.
- Who is Fundu? I asked, thinking he had a cat with him or something.
- This! He said. He touched the tree with tenderness and showed it to me.
- Does she talk to you?
- Sure she does.
- And can you hear her?
- When I put my ear on her I can hear well.
- And what does she tell you?
- All sorts of things, he answered vaguely.
- Of course, I told him:
"Every beauty
has a heart
that beats for those
who listen".
- Are you saying that?
- No, a friend of mine who writes poetry.
- What is her name?
- Thetis Hortiatis.
- Say it again.
"Every beauty
has a heart
that beats for those
who listen".

- Tell your friend her poem is very nice. Do you know any other poems?
- Many!
- Any about trees?
- Many!
- Can I come to your place to tell me some?
- Whenever you want.
Bless the poems and the trees! Thanks to them I met my best friend to be.

Απόσπασμα από το βιβλίο Φιλενάδα, φουντουκιού μου.